از خودم، از تو، از این همه نگرانی های بی جواب، از این همه دلواپسی هایی که واسه تو بی اهمیت بوده.

خسته شدم از این زندگی، از این وضع ، از این گیر دادن های خودم که چرا به کوچکترین حرفم هم توجه نداری.

خسته شدم از این رفتارم، از این اخلاقم که چرا نمیتونم مثل بقیه بی تفاوت باشم و بیخیال، تا اذیت نشم.

خسته شدم، خیلی زیاد.

مثل همیشه بغض تو گلومه، مثل همیشه اشک تو چشامه، مثل همیشه هم میخورم و اشکمم جاری نمیشه.

میره تو قلبم و آروم میگیره، سامون میگیره، ساکن میشه همونجا و دیگه هم بیرون نمیاد.

اینقدر حالم خرابه که فقط میخوام بنویسم، نمیدونم چقدر، اما باید بنویسم تا آروم بشم.

واسم مهم نیست کی میخونه، چه برداشتی میکنه، چه فکری میکنه، فقط میخوام آروم بشم.

بازم تو این حالم آرومت کردم، سر و سامونت دادم و رفتی و نگاه نکردی که چی شده، خوب شده، یا نشده.

مثل همیشه من بودم که تو دل خودم، تو زندگی خودم وایسادم و نگاه کردم که رفتی و من.......

خیلی چیزا رو ازم گرفتی، با تو هستم حرف دل، خیلی چیزا رو ازم گرفتی، شدم یه آدمی که فقط میاد و میره.

دیگه گیر دادنم رو نمیبینی، خواستنم رو نمیبینی، گفتنم رو نمیبینی، شایدم دیگه خودم رو نبینی.

من عادت کردم به این وضع و عادت چیزه بدیه.

میدونی چرا اینقدر به هم ریختم؟ میدونی چرا اینقدر عصبانیم؟

میدونی از پس ساده ترین کارهایی که گفتم بر نیومدی و هاج و واج موندم که آخر هم من میشم مقصر.

آره من مقصر هستم، همیشه تقصیر با من بوده.....

داشتیم؟ چرا با من کاری کردی که باهات قهر کنم؟ چرا اینقدر دلم رو پر از غصه کردی که بترکم؟

چرا اینهمه ازت خواستم که انجام بدی، اما یه ذره هم به حرفم گوش ندادی؟

آره، باهات قهرم، دیگه کارایی که خوبه رو انجام نمیدم. کارایی که گفتی انجام بدید و سود ببرید رو انجام نمیدم. میخوام ضرر کنم. میخوام......

خیلی چیزا رو ازم گرفتی، خیلی چیزا رو...... یه ذره فکر کن، همش یادت میاد....

دلم اینقدر گرفته که دوست ندارم بنویسم.

سعید، یادت میاد ۲۹ فروردین سال ۸۹ این کامنت رو واسم گذاشتی:

" سلام حمید . سخته دلت پر باشه و بخاطر بعضی چیزا بی خیال حرف دلت بشی و فقط خودت بپوسی . حالا ربطی نداره مسئله چی باشه اما باور کن پسرعموی ملاهم نزدیکه کم بیاره !! "

من که دیگه پوسیدم، پسر عموی ملا خوب شد؟؟؟؟

من پوسیدم از بس دیدم هیچی نشد، از اینکه دیدم اتفاقی نیوفتاد.

از خیلی چیزا......

فقط نشستم ببینم عاقبت چی میشه.

راستش رو بخوای تازگی ها اینجوری شدم، وقتی خیلی دلم میگیره، تنها جایی که به ذهنم میاد اینجاست.

نمیتونم بگم چرا دلم گرفته، خیلی سخته، باور خیلی چیزا واسم سخت شده. قبول کردنش هم سخت تر.

اینکه بخوای هر لحظه بهش فکر نکنی، نمیشه، به بزرگی خودت نمیشه بهش فکر نکرد.

خسته ام، خیلی زیاد. میخوام یه خواب طولانی برم تا همه چی از یادم بره، همه چی به جز دوران بچگیم.

بغضم گرفته، دارم میترکم، این همه بی توجهی؟؟؟؟ آخه حقمه؟ یا دوره زمونه اینطوری شده؟

لعنت به این روزگار، به این روزگار که آدما اینقدر به فکر خودشونند. به فکر خوشگذرونی خودشون و بی تفاوت به بقیه.

نمیدونم چی بنویسم، از کجا بنویسم، چه جوری بنویسم.

کمک کن، کمکم کن تا بتونم صبور باشم و مقاوم، دووم بیارم و کمرم خم نشه.

کمک کن تا این دلم رو بیاد و دردش کمتر بشه.

فقط از تو کمک میخوام، تویی که من رو به وجود آوردی....

پس چرا کاری نمی کنی؟؟

دارم دق میکنم، چرا صدام رو نمیشنوی؟

دعام که تو هق هق گم شده بود چی؟ اونم نشنیدی؟

دارم کم میارما، دارم خسته میشما، فقط رو کمک تو تا الان موندم. جان امام زمان یه کاری بکن.

میدونم گناه کارم، تو درگاهت جا ندارم،

اما اونایی که خوبند، خوبند،

تو باید به ما گناه کارا لطف و کرمت رو نشون بدی.

نشون بده خدا

منتظرم

بی مقدمه میرم سر اصل مطلب

با کلی ذوق و شوق اومدم خونه که ببینم اسمم تو عمره یا عتبات دانشجویی در اومده یا نه.

خدا، معبود با بنده گناه کارش این کار رو میکنه؟

اینطوری؟؟؟

کلی حرف داشتم اما نمیدونم چرا وقتی میام اینجا، رشته کلام از تو ذهنم پاک میشه

درسته لیاقت نداشتم، اما میخواستم بیام ببینم، بیام پاک بشم، میخواستم دوباره لباس سفید احرام رو تنم کنم و بازم برم تو آسمونا

دلم تنگه، نفسم بالا نمیاد.

نفرستادی کربلا و مکه؟؟

عیبی نداره، لااقل کمکم کن. دستم رو بگیر.

دور و برم واسه همه کلی اتفاق خوب می افته

اتفاقایی که واسه من می افته، هرچی هست صلاح تو هستش. اما خسته شدم، میخوام پشتم باشی، حست کنم، چه جوری بگم کمک میخوام؟

فارسی؟؟؟؟ خدا کمک کن

انگلیسی؟؟؟؟؟ god help me

عربی؟؟؟؟ الله یساعدنی

با اینکه دور و برم کلی نشونست، اما دنبال یه نشونه خاص هستم

خدایا کمک من و کمک اون کن

ممنونتم

میبینی این چند روزه چقدر میام پیشت و باهات میحرفم.

گلوم پر از گریه است و بازم دارم میخورمش.

نمیدونم چیکار کنم، خواستم یه بار خوب باشم و نشد.

خواستم یه بار به چیزی گیر ندم و ندادم و باز همون حرف ها بود.

دلم گرفته، تو این روز ها جز تو کی رو دارم که باهاش حرف بزنم و درد دل کنم؟

فقط تو موندی حرف دل، فقط تو.....

جالبه تا میام پیش حرف دل، تمام اون چیزایی که میخواستم بهش بگم یادم میره!!!!

راستی، سلام، خوبی؟

دلم واسه حرف زدن باهات تنگ شده

میدونی چرا؟

میدونم دیدی و همه چی رو میدونی.

نمیخوام زیاد حرف بزنم، میخوام یاد بگیرم که از این به بعد بریزم تو دلم هرچی تو همون دل بود و به زبون نیاد. به زبون نیاد تا کسی ناراحت نشه.

چند بار به این نتیجه رسیدم که درد دل کردن من، بقیه رو ناراحت میکنه و تصمیم گرفته بودم دیگه به کسی چیزی نگم و فقط بیام پیش خودت خودم رو خالی کنم.

آره، پیش تو حرف دل که همیشه، صبورانه حرف های من رو گوش دادی و خم به ابرو نیاوردی. دیگه پیش تو هم نمیخوام حرف بزنم. میخوام عادت کنم به بی حرفی، به حرف توی دل ریختن، شاید اینطوری بهتر بشم.

دیگه نمیخوام از هیچی ناراحت بشم، میخوام چیزایی که واسم اهمیت داشته رو خورد کنم، تا با انجام ندادنش باعث ناراحتی خودم و کسی نشم.

خوشحالم که یه روانیم، چون به دیوونه و روانی کسی خورده نمیگیره که چرا این کارا رو میکنی.

پس با فریاد بلند و رسا طوری داد میزنم که همه بشنوند و به خودم میگم:

سلام روانی!!!!

روز ها نو نشده کهنه تر از دیروز است

گر کند یوسف زهرا نظری نوروز است

لحظه ها در تپش تاب و تب آمدنش

آسمان چشم به راه قدمش هر روز است

ای خدا کاش شود سال نوام عید فرج

که نگاهم نگران منتظر آن روز است

پ.ن ۱: تنها چیزی که میتونستم بزنم که بگم آقا با این همه گناه، بازم شما رو دوست دارم همین بود.

پ.ن ۲: خدا کنه امسال دیگه بیاد......

پ.ن ۳: سال نو مبارک

بعد از ۴ ماه و ۱۲ روز، دوباره دارم مینویسم. مدتی که پر از شادی بود واسم، پر از امید و خوشحالی

اما الان اینقدر دلم گرفته که اومدم اینجا، بازم توی حرف دل دارم مینویسم.

شده تا حالا سر یه دو راهی مونده باشی و ندونی چی کار کنی؟

تا قبل از اینکه برسم سر دوراهی، یا بهتر بگم، فقط تک راه رو میرفتم، میگفتم اگه سر دوراهی هم برسم میدونم کدوم راه رو انتخاب کنم. اما الان میفهمم که اصلا نمیفهمیدم و الان موندم کدوم راه رو انتخاب کنم.

جفت راه ها رو دوست دارم. واسه همین انتخاب سخته...

دو راهی که میتونه روی هم منطبق بشه و به خاطر یه سری موارد یا سخت گیری ها نمیشه منطبق بشه و باید یکیش رو انتخاب کنی.

کاش میشد.....

نمی دونم، مخم داره هنگ میکنه. احتمالا یه restart بخواد یا اینکه باید کل hard مخم رو format کنم و از اول سیستم عالم و اطلاعات بریزم توش.

بازم مثل همیشه که اینجور وقت ها دست به دامن خدا میشدم، الان هم دست به دامتش شدم و میخوام که راه درست رو بهم نشون بده. فقط امتحان سخت ازم نگیره......

از دیشب تا حالا کلی خسته ام. خوابم میاد، نمیخوام بهش فکر کنم و میاد تو مخم.

خدا، خودت کمکم کن......

به دلیل گرانفروشی

تا اطلاع ثانوی

تعطیل